Akauzazte 1992an sortu zen Azkoitiko hiltegi zaharrean, eta euskal lurpeko eszenaren proiekturik erradikalena da. Hasieratik rock konbentzionaletik urrundu dira eta soinu industrial, astun eta hipnotikoaren alde egin dute, autogestioa eta erabateko independentzia estetikoa ardatz hartuta. Teknikoki noisearen mugetan mugitzen dira: afinazio baxuak, distortsio-geruza lodiak eta errepikapen obsesiboak erabiltzen dituzte soinu-horma trinko eta astunak eraikitzeko, merkatu-araurik bete gabe. Urte askoan lozorroan egon ondoren, taldea eszenatokietara itzuli da, bere estetika konprometituari, soinu bilaketa nekaezinari eta bere lekua euskal eszena esperimentalaren barruan indar ukiezin gisa berretsiz.

 

Frente Abierto talka tektoniko bat da, non metalaren lurrazpirik trinkoena eta anbienterik etereoena irekitzen diren flamenkoak zauritik odola izan dezan. Buru urduriko konklabe honek Marco Serratoren sendotasuna, David Corderoren testurak eta Raúl Cantizanoren gitarra mutantea biltzen ditu, aurrekaririk gabeko soinu-errituala sortzeko. Rock abangoardistako superbanda bat da, aho arriskutsu batetik dabilena: Earth-en minimalismoak eta Sleep-en dentsitateak jonda tradizioarekin topo egiten duten tokian. Bidaia lisergikoa eta gordina da, Israel Fernández edo Lela Soto bezalako ahots larriak ekaitz ilun baten erdian itsasargi eta Portishead erako paisaiak diren ekosistema. Flamenkoa da, Lankum edo Neil Youngen ispiluan begiratua, natura astun bezain sotila bereganatuz.

 

Ustel Azkoitiko banda bat da, Israk (dislexia, Induk) eta Arrak (Akauzazte, Autoa, Anakrosis) 2022ko amaieran hiltegian sortua. Goregrind eta grindcore muturrekoenean zentratuta, proiektuak riff putrido, ahots gutural eta blast beats konstanteen proposamen bat garatzen du, gai patologiko eta hilkorren pean. Bere lanen artean, Global Mass Leukotomies implantations (2025), Vivisection ?l and Contamination Trials (2026) edo Self portrait of the corpse (2026) bezalako “lindezak”.